فضای سبز نزدیک خونه  مون می نشست 

رفت واومد ادما را با یه نگاه عمیق وحسرت  نماشا میکرد   همه تفریح

ودلگرمی اون همین  بود .

چین وچروک وشیارهای عمیق تو  دست و چهره اش نشون

  قصه های تلخ وشیرین  زیادی داشت دلش پر میزد که یکی باهاش

هم کلام بشه ....

گاهی با اینکه خیلی عجله داشتم پیشش میرفتم 

 سلام احوالپرسی باهاش میکردم اونم سفره دلش باز می شد

 خاطراتی راتعریف میکرد ومنم با اشتیاق گوش میدادم بعد  می گفت

 الهی پیر بشی که اینقدر مهربونی وبا محبت !منم دستای چروکیده

واستخونی اونو تو دستم میگرفتم ومی بوسیدم ومی گفتم

شما هم زنده باشی وبرکت زندگی  . ما هر چه داریم از وجود

شماها ست .

چند روزی بود که روزمرگی ها فرصت را ازم گرفته بود که نبودن حضورش

را حس کنم

تا اینکه صندلی چوبی اونو دست بچه ها دیدم که باهاش بازی می کنند

یه دفعه با خودم گفتم صندلی ننه جهان رفتم سراغ اونو از بچه ها ی محله

گرفتم  بچه ها گفتند اون دیگه رفته صادقیه (سرای سالمندان )

می دونستم ننه جهان از صادقیه می ترسه 

همیشه  می گفت کاش   بمیرم اما منو نبرن تو اون خراب شده !

خودم رو با سرعت به صادقیه رساندم

در همین لحظه یه امبولانس از در صادقیه بیرون رفت.

چند تا از پرسنل هم دم در ایستاده بودند  سراغ اون را

گرفتم  با پوز خند گقتند همین الان رفت ....

گفتم کجا . گفتند دیار باقی ! همه ساختمان دور سرم گردید وچشمام

همه چیز رو سیاه می دید

مسئول  مرکز گفت چند روزی که اینجا بود همش گریه میکرد ومی گفت

می خوام برم خونه ام

من خونه دارم زندگی دارم

من خیلی زحمت تو دنیا کشیدم

بچه های من کجا هستند مگه اونا پیر نمی شوند

چرا منو گول زدند بهم گفتند میریم زیارت اما منو اوردند اینجا وایقدر گریه

کرد تا صبح امروز سکته کرد ودیگه چشماشو باز نکرد

 زانوهام قدرت بلند شدن از زمین را نداشت . مات ومتحیر  به در

صادقیه نگاه میکردم  ٬قدرت نفس کشیدن نداشتم

زیر لب گفتم ٬  دیگه برام  دعام نکن پیر بشم.

پ-ن -۱-یکمین سال در گذشت  ((داش ساقی))  عزیز را به بچه های نغمه تسلیت

 عرض می کنم (روحش شاد یادش گرامی ) http://dashsaghy.blogfa.com

 پ-ن-۲- اگه دلت گرفته بیا تو نغمه اینم آدرسش 

     http://naghmeh-daftaryadbod.blogfa.com