رویای عشق

چه دور است ستاره ام وقتی اینقدر نزدیک است

shohreshiva — Thu, 05 Nov 2009 07:52:18 GMT

دستانم خالی

چشمانم رو به بالا ........ آبی آسمان

با نگاهی سرد ... آرام در جستجوی تو

صبر می کنم تا شب از راه برسد

ستاره ام را می بینم لبخند میزنم

چه نزدیک است دستانم را بالا می برم

اما افسوس چه دور است وقتی اینقدر نزدیک است

ستاره من وآبی آسمان

درست مثل چشم نرگس ورقص شقایق با هم بیگانه اند

پ-ن این شعرو خیلی دوست دارم

خسته ام از این کویر"

خسته ام از این کویر ، این کویر کور و پیر
این هبوط بی دلیل ، این سقوط ناگزیر
آسمان بی هدف ، بادهای بی طرف
ابرهای سر به راه ، بیدهای سر به زیر
ای نظاره ی شگفت ، ای نگاه ناگهان !
ای هماره در نظر ، ای هنوز بی نظیر !
آیه آیه ات صریح ، سوره سوره ات فصیح !
مثل خطی از هبوط ، مثل سطری از کویر
مثل شعر ناگهان ، مثل گریه بی امان
مثل لحظه های وحی ، اجتناب ناپذیر
ای مسافر غریب ، در دیار خویشتن
با تو آشنا شدم ، با تو در همین مسیر !
از کویر سوت و کور، تا مرا صدا زدی
دیدمت ولی چه دور ! دیدمت ولی چه دیر !
این تویی در آن طرف ، پشت میله ها رها
این منم در این طرف ، پشت میله ها اسیر
دست خسته ی مرا ، مثل کودکی بگیر
با خودت مرا ببر ، خسته ام از این کویر !

با خودت مرا ببر ، خسته ام از این کویر !

"قیصر امین پور"

mi--ma--b.k.m

نم نم بارون

shohreshiva — Sat, 31 Oct 2009 16:49:18 GMT

وقتی نم نم بارون روی برگهای زرد می ریخت

دیگه صدای خس خس اونا را زیر پاهام حس نمی کردم

آهسته وبدون توجه به اینکه زیر پاهای خسته ام دارن یکی یکی له میشن

آروم غرق در افکار جور واجور می شم

افکاری که یکی پس از دیگری هجوم میارن

به این فکر می کنم

چه طوری ما آدما گاهی با دست خودمون چاهی رو می کنیم

خودمونو توش می اندازیم

اینکه با دست خودمون سرنوشت خودمونو رقم می زنیم

و بعد همه چیزو از چشم روزگار وچرخ گردون می بینیم

اینکه با یه تصمیم غلط خودمونو می اندازیم تو گرداب مصائب ....

و انگشت ندامت به دهن

هر چه ناسزاست بار بخت واقبالمون می کنیم .....

اینکه بعدش دیگه باید یه عمر با حسرت واندوه

وناله به آرزو های دست نیافتنی دل خوش کنیم و

راهی نمونده باشه ......

اینکه......

اینکه.....

حالا دیگه خیلی دیر شده برا فکر کردن به این حرفا

قطره های اشک رو صورتم با نم نم بارون قاطی شد

وفریاد خسته ام تو هو هوی باد گم ....

پ-ن- خدایا چقدر زود دیر میشه

اگه خواستی کسی اشک هاتو نبینه زیر بارون گریه کن

همیشه دوست داشتم

با تجربه های دیگران زندگیمو بسازم

اما حالا می بینم تجربه ای شدم برا دیگران

*********

*****

***اگه دلت گرفت بیا تو نغمه

http://naghmeh-daftaryadbod.blogfa.com/

شانه هایت

shohreshiva — Sat, 10 Oct 2009 12:02:18 GMT

درست به یاد دارم مادرم از من پرسید

به نظر تو مهم ترین عضو بدن کجاست ؟؟؟؟ و من

گفتم شنیدن از همه چیز مهم تر است

پس می تواند گوش باشد

اما مادرم گفت خیلی از مردم نا شنوا هستند

اما کماکان به زندگی ادامه میدهند

روزی مادرم دوباره این سوال را تکرار کرد

ومن گفتم چشم هایم

ومادرم گفت چه بسا افرادی نا بینا به

جاهایی بلند تر از افراد بینا رسیده اند

پس این پاسخ هم درست نمی باشد .

روزی را به خاطر دارم که پدرم سخت گریست

برای از دست دادن پدرش وهمه ما

غمگین بودیم وغمگین تر از ان اینکه پدرم سخت میگریست

انگاه مادرم گفت :

آیا متوجه شدی مهمترین عضو بدن کجاست ؟؟

غافلگیر شدم ...........

اصلا فکر نمی کردم در چنین شرایطی

مادرم چنین سوالی را تکرار کند

راستش همیشه فکر میکردم این جور سوال وجواب یک جور بازیست

اما آن روز درس مهمی گرفتم....

مادرم اشک در چشمانش حلقه زد وگفت :

مهمترین عضو بدن شانه هایت است

متعجب پرسیدم :

آیا به خاطر اینکه سرم روی شانه هایم قرار دارد؟؟؟

گفت نه !!!

به این دلیل مهمترین عضو بدنت شانه ها یت است که

سر دوست یا عزیزی را در هنگام غصه وناراحتی

بر خود نگه می داردوتکیه گاهی دل اندوهگین یا بیماریست

هر کسی در طول عمر خود نیازمند شانه ای برای گریستن است

آرزو می کنم آن قدر دوست خوب در اطرافت باشد

که هنگام نیاز شانه ای برای گریستن داشته باشی

وشا نه هایت جایگاهی باشد برای گریه دوست و تکیه گاه او

آن روز فهمیدم همدردی با دیگران

از همه چیز مهم تر است وتکبر وخودخواهی بدترین صفت......

اشتغال زایی

shohreshiva — Sat, 26 Sep 2009 19:05:18 GMT

به لطف به روی کار آمدن دولتهای مردمی وبه یمن حضور دوباره ...

مشکل بیکاری تا حدود زیادی از میان برداشته شد

مخصوصا مشکل بیکاری جوانان

باالاخص فارغ التحصیلان محترم ومحترمه .

قابل توجه فارغ التحصیلان کلیه دانشگاهای معتبر وغیر معتبر

اشتغال آسان وبا کمترین سرمایه که نه نیازی

به سالها منتظر برای گرفتن وام و....هست ونه معطلی های بی امان

فقط نیاز به کمی همت وتلاش داره

دیگه نگران بیکاری نباش حتما که نباید در رابطه

با رشته ای که سالها دود چراغ خوردی

واز هفتصد خان رستم گذشتی تا تونستی مجوز ورود به دانشگاه

را بگیری وتو اون رشته مورد علاقه ات درس بخونی

فقط همون طور که گفتم یه کم همت وتلاش میخواد

تا دلت بخواد شغل های مناسب هست

من به حسب وظیفه چندتایی را معرفی میکنم

خودت کمر همت را ببند و دم از بیکاری نزن

من برحسب مدرک به چندتایی اشاره میکنم

لیسانس:

می تونی یه دستمال نه چندون تمیز ویه آبپاش ببری

وپشت چراغ قرمزا تند تند بدون اینکه از صاحب ماشینها

اجازه بگیری بکشی توی شیشه های اونا

وبه تو هم هیچ مربوط نیست

که دیگه همون یه ذره دیدی را که داشت را ازش گرفتی!!!

یا می تونی سر چهر راهها یه چهار چرخه پر از لبوی داغ وشلغم

ومقداری باقلای خشگ وآش رشته داغ پخته شده که

هوا هم یاریت میکنه وداره سرد میشه .....

نه دیگه نگران مالیات نه وام ونه ...

ویا

دم ورودی های پارک ها هم میتونی

وبادبادک فروشی و رنگ کردن سر وصورت و....

و یا یه جعبه واکس ویه برس دست بگیری و......

فوق لیسانس:

با داشتن یه پارتی کوچک می تونی

یونیفرم سبز بپوشی وپارک بان بشی کنار

خیابونها یا اگه موتوری داری پیک موتوری و....

ویاپخش ورق های تبلیغاتی فروشگاه ها هم می تونه ....

پوشیدن لباسهای مخصوص وایستادن دم درب

پیتزا فروشی ها و.......

دکترا:

اگه پرستیژت اجازه نمی ده زیر بار هر کاری بری میتونی توی اینترنت

تو سایتهاب تبلیغاتی به ازای هر کلیک کسب درآمد کنی ...

یا تو یه شرکت تبلیغاتی بازار یاب بشی و یا....

به علت طولانی نشدن مطالبم از

ذکر همه عناوین شغلها خودداری می کنم

به یمن این همه کار بازم می نالی ؟؟؟؟

بازم میگی کار نیست ؟؟؟؟

بازم نق میزنی ؟؟؟

بازم غر میزنی ؟؟؟

آخه کمی انصاف داشته باش کمر همت را ببند کار هست.....

مادر تولدت مبارک

shohreshiva — Sat, 19 Sep 2009 21:31:18 GMT

مادرم .

مهربانم !

نگاهم کن !

تا در آسمان بیکران چشمانت به پرواز در آیم

و زیباترین ٬ پاکترین و معصومترین لحظات عمرم

را با تو و در کنار تو تجربه کنم ....

آغوشت !

ایمن ترین مکان و شانه هایت آرامترین جای دنیاست.

تولدت هزار بار مبارک.

دوستت دارم!

تولد رویای عشق من

shohreshiva — Sun, 06 Sep 2009 21:05:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

انا انزلنا فی الیل القدر وما ادراک ما لیل القدر لیل القدر خیر من الف شهر تنزل الملائکه والروح فیها به اذن ربهم من کل امر سلام حی حتی مطلع الفجر

خداوندا قلبی نورانی نیتی پاک ضمیری آرام وجودی ثمر بخش عاقبتی

ختم به خیر در این زلال شبهای قدر از تو می خواهم

در این سکوت شب های قدر بر سجاده نیاز

ونمازاز قلم عفو تو طلب مغفرت می کنم

من ترانه هستی را تقدیمت می کنم تو نیز درثانیه های دلشکستگی از من یاد کن !!

************************

امروز تولد رویای عشقه

رویایی که با هزار امید وعشق روئید

عاشقانه پرواز را آموخت

آماده سفر شد به دور ونزدیک

به اعماق قلبها

به سرزمین دلها

به مکان عشق!!!!

شاید رمز این سفر پیدا کردن یه حلقه مفقود شده بود

حلقه ای به نام عشق و دوستی

می خوام بگم :

درد هر کس هر جای دنیا که باشه درد منه

وشادی هر کس درهر جای دنیا شادی منه

با رویای عشق اومدم تا به دنبال تک تک شما بگردم همراهتون باشم

وبا شما رمز این معمای شگرف را در یابم

با سطر سطر وجودم می گویم دوستتون دارم

*** تشکر:

از همه دوستانی که در همه حال تنهام نگذاشتن وهمراهم بودند

از همه شما که با نظرات قشنگ تون به نوشته هام معنی بخشیدید

از همه اونایی که با انتقادات خوبشون راهنماییم کردند

این وبلاگ تقدیم به دوستانی که زیباترین آهنگ زندگیم شدند

http://naghmeh-daftaryadbod.blogfa.com اینم ادرس نغمه

مگه نه

shohreshiva — Mon, 31 Aug 2009 18:55:18 GMT

گاهی وقتا یه خونه ساده

به همه دنیا می ارزه

مگه نه؟؟؟؟؟

گاهی وقتا توی قصرم که باشی

دلت از غصه می لرزه

مگه نه؟؟؟؟؟

حاضری دارو نه دارت رو بدی

به جاش از خدا دل خوش بگیری

این همه دنبال دنیا رفتیم و

انگار این جاده تمومی نداره

گاهی وقتا که به جایی می رسیم

لذتش انگار دوامی نداره

کاش یه بارم که می شد تو این سفر

دلمون راه را نشونمون بده

میشه سرنوشت ما این نباشد

وسوسه اگه امانمون بده

مگه نه؟؟؟؟؟

ساعت پنج یادت نره

shohreshiva — Sun, 23 Aug 2009 19:54:18 GMT

ده سال پیش 25/3/78 تو حیاط مدرسه دور هم جمع شدیم وقت

خداحافظی بود

سال آخری بود که تو این مدرسه باهم بودیم انتخاب رشته

وتغییر

مدرسه .و ............

همه از هم جدا می شدیم....

دستای هم دیگه رو گرفتیم یه قول دخترونه دادیم

می دونستیم قول دخترونه از صد تا قول مردونه بهتره

قول دادیم ده سال دیگه تاریخ ۱/۶/۸۸هر کجا ٬تو ی

هر شرایطی بودیم حتی المقدور ساعت 5 بعد از ظهر تو محل مقرر

همدیگه رو ملاقات کنیم پس ساعت پنج یادت نره

ده سال گذشت به سرعت

نور....................................................

امروز صدای قلبم رو به وضوح می شنیدم تاپ تاپ

قدم هام می لرزید

خدایا نکنه فراموش کرده باشند

نکنه نیامده باشند نکنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟

یک ساعت زودتر رفتم خیلی جالب بود انگار اونا همه مثل من فکر کرده

بودند .......

غرق شادی شدم سر از پا نمی شناختم

مرجان اومده بود - لیسانس مامائی –شاغل-متاهل صاحب یه پسر

ناهید اومده بود -لیسانس مدیریت-جویای کار –مجرد

سورنا اومده بود فوق دیپلم آرایشگر – متاهل

شیلا اومده بود دانشجوی رشته پزشکی - مجرد

ریحانه اومده بود –لیسانسه زبان انگلیسی –مجرد

عاطفه –هیچ خبری ازش نداشتیم- غایب

المیرا-اومده بود لیسانسه شیمی جویای کار متاهل - یه دختر

کوچولو

همراهش بود اسمش پانیذ

الهام اومده بود –لیسانسه زبان انگلیسی – مجرد

سوزان اومده بود -فوق دیپلم - شاغل کتابدار - متاهل

نازیلا- با نهایت تاسف دو سال پیس تو جاده چالوس تصادف

کرده بود خیلی ناراحت شدیم

عاطفه اومده بود دانشجوی معماری –مجرد

شیما غایب بود مهاجر تو کشور فرانسه

فرزانه هم نبود چون اونم ساکن امریکا شده بود

روز قشنگی بود یه تجدید خاطره وفراموش نشدنی

یه دنیا عشق ٬یه دنیا دوستی یه ودنیا محبت٬

همه سر از پا نمی شناختیم !

لحظه های قشنگ وبه یاد موندنی را با هم گذروندیم

وقت خدا حافظی رسید یه وعده دیگه ده سال دیگه ۱/۶/۹۸

همین ساعت یعنی ساعت ۵ همین جا .......

دوباره با اشک شوق ویه دنیاهمدلی از هم جدا شدیم به امید

به امید دیدار

ساعت ۵ یادت نره

پ-ن- این پست تقدیم به دوستانی که امروز را فراموش نکردند با حضورشون پیمان عشق ومحبت را محکمتر کردند

بازم دیر اومدم

shohreshiva — Mon, 17 Aug 2009 18:54:18 GMT

هر روز روی صندلی چوبی کهنه ورنگ ورو رفته اش توی

فضای سبز نزدیک خونه مون می نشست

رفت واومد ادما را با یه نگاه عمیق وحسرت نماشا میکرد همه تفریح

ودلگرمی اون همین بود .

چین وچروک وشیارهای عمیق تو دست و چهره اش نشون

قصه های تلخ وشیرین زیادی داشت دلش پر میزد که یکی باهاش

هم کلام بشه ....

گاهی با اینکه خیلی عجله داشتم پیشش میرفتم

سلام احوالپرسی باهاش میکردم اونم سفره دلش باز می شد

خاطراتی راتعریف میکرد ومنم با اشتیاق گوش میدادم بعد می گفت

الهی پیر بشی که اینقدر مهربونی وبا محبت !منم دستای چروکیده

واستخونی اونو تو دستم میگرفتم ومی بوسیدم ومی گفتم

شما هم زنده باشی وبرکت زندگی . ما هر چه داریم از وجود

شماها ست .

چند روزی بود که روزمرگی ها فرصت را ازم گرفته بود که نبودن حضورش

را حس کنم

تا اینکه صندلی چوبی اونو دست بچه ها دیدم که باهاش بازی می کنند

یه دفعه با خودم گفتم صندلی ننه جهان رفتم سراغ اونو از بچه ها ی محله

گرفتم بچه ها گفتند اون دیگه رفته صادقیه (سرای سالمندان )

می دونستم ننه جهان از صادقیه می ترسه

همیشه می گفت کاش بمیرم اما منو نبرن تو اون خراب شده !

خودم رو با سرعت به صادقیه رساندم

در همین لحظه یه امبولانس از در صادقیه بیرون رفت.

چند تا از پرسنل هم دم در ایستاده بودند سراغ اون را

گرفتم با پوز خند گقتند همین الان رفت ....

گفتم کجا . گفتند دیار باقی ! همه ساختمان دور سرم گردید وچشمام

همه چیز رو سیاه می دید

مسئول مرکز گفت چند روزی که اینجا بود همش گریه میکرد ومی گفت

می خوام برم خونه ام

من خونه دارم زندگی دارم

من خیلی زحمت تو دنیا کشیدم

بچه های من کجا هستند مگه اونا پیر نمی شوند

چرا منو گول زدند بهم گفتند میریم زیارت اما منو اوردند اینجا وایقدر گریه

کرد تا صبح امروز سکته کرد ودیگه چشماشو باز نکرد

زانوهام قدرت بلند شدن از زمین را نداشت . مات ومتحیر به در

صادقیه نگاه میکردم ٬قدرت نفس کشیدن نداشتم

زیر لب گفتم ٬ دیگه برام دعام نکن پیر بشم.

پ-ن -۱-یکمین سال در گذشت ((داش ساقی)) عزیز را به بچه های نغمه تسلیت

عرض می کنم (روحش شاد یادش گرامی ) http://dashsaghy.blogfa.com

پ-ن-۲- اگه دلت گرفته بیا تو نغمه اینم آدرسش

http://naghmeh-daftaryadbod.blogfa.com

shohreshiva — Mon, 03 Aug 2009 20:29:18 GMT

یه روزی !

یه جایی !!

یه جوری !!!

ته مانده لبخندم را خواهم زد .....

پنجره را خواهم بست

وپشت دیوار دلتنگی خواهم گریست.

هق هق......